Görme Engelliler

LİSE´DE GÜZ YELLERİ

İki öğretmenimizi daha uğurladık

Nihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur VedaNihat Onur Veda

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Güz mevsimi yaramadı okulumuza. Neredeyse düşen yaprak adedince değerimiz kopup gidiyor bizden, ne hikmettir bilinmez... 7 yılını okulumuzda geçiren tarih öğretmenimiz Nihat Akarsu... Ve aramıza katılalı daha iki ay olan Edebiyat öğretmenimiz Onur Altuntaş´a veda için yemekte buluştuk akşamleyin. Koyu ve tatlı bir sohbetle başlayan yemeğimizde, sıra öğretmenlerimizle vedalaşmaya gelince boğazımıza dizildi lokmalar. Güz mevsiminin akşam soğuğundan daha ziyade içimizi titreten veda sözleri oldu... Her birimizin içinde bambaşka fırtınalar koptu;  kimimiz ağlarken kimimiz ağlamaklı kaldık. Kural aynıydı, istesek de istemesek de, gelen gidecekti. Nihat hocamız zar zor kurdu cümlelerini, bizse zorlukla dinledik başımız öne eğik... Kolay mı ki? Yedi yıl geçmiş, her anı başka güzel başka kıymetli... Onur hocamız için de başlamadan biten bir yaz yağmuru misaliydi bizimle birlikteliği. Kim bilir ne çorak topraklar yeşerecekti o yağmurla. Olmadı. Nasip... İkisi de kendi isteyiğle ayrıldılar ama. Mecburi olsalar da bu bir teselliydi hepimiz için. Artık Trabzon´da ve Yozgat´ta da bir evimiz oldu. Allah yollarını açık etsin. 


Paylaş Facebook  Paylaş twitter  Paylaş google  Paylaş linkedin

  Beğen | 0  kişi beğendi